دانلود رساله سموم حکیم عمادالدین شیرازی
حکیم عمادالدین محمد بن مسعود یکى از پزشکان دانشمند و مؤلفین پرکار کتب طبى در قرن دهم هجرى و معاصر دوران سلطنت شاه طهماسب صفوى، حکیم عمادالدین محمد بن مسعود است که شهرت فراوان و مقام علمى شامخ در پزشکى دارد.
از او آثار ارزشمندى در زمینه پزشکى باقى مانده است. پدر او نیز چشم پزشک و صاحب تألیفى در مورد بیمارى هاى چشم بوده است که بنا به نقل سیریل الگود کتاب مذکور را سال ها بعد، شاه عباس هنگامى که از اصفهان براى تحکیم تسلط حکومت، به تبریز لشکرکشى مى کرد، همراه خود برده است.
عمادالدین پزشکی را نزد پدرش آموخت.
عمادالدین پس از اتمام تحصیلات پزشکى خود به شیروان رفته و نزد حاکم آن دیار، عبدالله خان استاجلو مشغول خدمت شده است.
مدتى بعد به دستور شاه طهماسب به عنوان پزشک بیمارستانى که پیش از آن زمان، در جوار آستان قدس رضوى براى ارائه خدمات درمانى به زائران و مجاوران آستان ملکوتى حضرت ثامن الحجج(ع) تأسیس شده بود، اعزام گردیده و در همین فرصت، آثارى از جمله کتاب «آتشک» را تألیف نموده است. اگرچه تاریخ دقیق زندگى و وفات وى مشخص نیست، اما نگاهى به آثار وى در زمان تألیف آن ها، حاکى از عمر طولانى وى لااقل تا دهه هاى اول قرن 11 هجرى است.
وى با برخى از پزشکان و داروسازان عصر خود ارتباط علمى داشته است، چنان که به عنوان مثال داروشناسى به نام علاءالدین در اثر خود رساله چوب چینى از حکیم عمادالدین و کتاب وى نام مى برد. عمادالدین نیز از داروشناس مورد اشاره در آثار خود نام برده است